|
آنچه در پی می آید قسمت دوم گفتگویی صریح با حسن کربلایی دبیر حزب موتلفه اسلامی استان گیلان و از چهره های شاخص اصولگرایی در گیلان است.
1. آقای کربلایی جنابعالی به عنوان یکی از نیروهای فعال سیاسی در استان گیلان شناخته شده هستید. ضمن تشکر مروری کوتاه بر مسائل یکی دو هفته اخیر داشته باشید.
بسم الله الرحمن الرحیم. در نشریه ویژه نامه استانی موتلفه عیدانه (اواخر اسفند) مقاله ای تحت عنوان مشاوران بد به چاپ رسید که در آن نقدی بر نحوه ساخت و ساز عمارت آدینه صورت گرفت و از روی خیر خواهی پیشنهاداتی به مشاوران و طراحان این پروژه شد. در این مقاله هیچکس اعم از حقیقی و حقوقی را متهم نکردیم و با استفاده از کلماتی مثل،آیا بهتر نبود؟آیا نمونه دیگری سراغ دارید؟مطالبی را به دست اندرکاران گوشزد یا پیشنهاد دادیم . و از آنان خواهش کردیم مراحل این مجتمع را به صورت شفاف و قانونی طی کنند تا آسیبی به مدیران از جمله امام جمعه محترم رشت وارد نشود.
اوایل فروردین آقای مجرد طی نامه ای خود را به عنوان مجری پروژه مجتمع آدینه معرفی نموده و یک پاسخ بلندی همراه با بی احترامی و بی ادبی برای نشریه فرستاد و از ما خواست تا با عنوان مشاوران خوب و موفق در نشریه چاپ کنیم. اگر چه موظف به چاپ آن نبودیم ولی چون مایل بودیم این عمارت مورد نقد و نظر کارشناسان و دست اندرکاران قرار گیرد آن نامه را به چاپ رساندیم. در انتها هم توصیه هایی داشتیم مبنی بر اینکه در ساخت این بنا اصول معماری و شهرسازی را رعایت کنید، مقدمات قانونی را انجام دهید و از کمیسیون ماده پنج مجوز بگیرید تا ابهام و شبهه ای پدید نیاید. پس از انتشار این ویژه نامه، خانواده آیت الله احسانبخش نیز که احساس کردند در پاسخ نامه آقای مجرد به آنها اهانت شده و یا تحریفی نسبت به مسائل صورت گرفته پاسخی دادند و ما باز مجبور شدیم در ویژه نامه نیمه اول اردیبهشت چاپ کنیم. در انتهای این جوابیه نیز تاکید ما همچنان بر رعایت ضوابط و مقررات شهرسازی بود و از این جمله استفاده کردیم که بر سوالات خود پا می فشاریم و مدعی شدیم کارهایی از این دست باید دارای شفافیت لازم باشد .
آقای مهدی مجرد دست به قلم شده و طی نامه هایی به دفتر نشریه و حزب موتلفه اسلامی از دست اندرکاران این نشریه گله کرده و این اقدام را اقدامی علیه آیت الله قربانی خواند و ضمن تماسی دیگر، نشریه را تهدید به شکایت کرد و در تاریخ 10/2/89 در جوار نماز جمعه به اتفاق چندنفر جوان همراه خود، دوستان موتلفه را مورد ضرب و شتم و فحاشی قرار داد و بسیار ناجوانمردانه به تحریف موضوع پرداخت.
البته قبلا دفتر مرکزی موتلفه اسلامی در تاریخ 5/2/89 دو نفر از گروه بازرسان خود را جهت بررسی موضوع به استان فرستاد و ضمن دیدار با آیت الله قربانی ملاقاتی نیز با بنده داشتند و به آنان اطمینان داده شد اهانتی به ساحت امام جمعه محترم صورت نگرفته و فقط یک امر به معروف و نهی از منکر ساده بوده است. ضمن اینکه آقای مجرد در جمعه 17/2/89 باز هم افرادی را مجهز کرده بود تا مجددا درگیری جدیدی اتفاق بیافتد که با هوشیاری دوستان ما همه چیز خنثی شد .
2. به نظر شما علل و انگیزه این اتفاقات چیست؟
از نظرما: 1- در شماره اول و دوم این نشریه اقدام به درج مطالبی درباره شهید کریمی نمودیم. آن شهید به عنوان دادستان انقلاب و سردار مظلوم حزب الله گیلان پس از اختلافاتی، خانه نشین شد و سپس از سوی منافقین در 13 فروردین 65 به شهادت رسید و برای اولین بار در نشریه استانی شما به تفکرات و اندیشه های آن شهید پرداخته شده بود. 2- چاپ جوابیه خانواده آیت الله احسانبخش که سالها مطالبی داشتند و امکان طرح آن نبود برای آقای مجرد سنگین در آمد. 3- عدم روحیه انتقاد پذیری این مجموعه. آنان توقع نداشتند کسی بتواند نسبت به ساختمان آدینه چنین جسارتی کند در حالیکه در گذشته نه چندان دور انبوهی از جسارتها نسبت به ساحت مقدس قرآن و پیامبر صورت گرفت و بعضی ها این همه حساسیت نشان ندادند. فکر می کنم لازم است آیت الله قربانی از سعه صدر بیشتری برخوردار باشند و اگر دوستانشان نسبت به عملکرد یکی از عوامل دفترشان نقدی داشتند این مقدار بر آشفته نشوند. قطعاً این سیره را رهبری نمی پسندند.
جالب است حتی دست اندرکاران دفترآیت الله قربانی به ما اجازه رفع ابهام را هم ندادند و قرار بود مصاحبه ای از بنده پخش شود که ماجرا توضیح داده شود که در جمعه 10/2/1389 از پخش آن جلوگیری شد.
3. آقای کربلایی حتماً شنیده اید که دفتر نشریه شما از تهران، نامه ای برای آقای مجرد فرستاده مبنی بر اینکه ویژه نامه استانی قانونی نیست. این نامه بازتاب وسیعی داشت.
البته این موضوع کاملا انحرافی است فرض کنید غیر قانونی، آیا اصل مطالب بیان شده مشکلی دارد؟ بله. من هم شنیدم. نامه را هم دیدم. خوب است به این نامه بیشتر بپردازیم. پس از چاپ این مطالب در نشریه استانی، آقای مجرد با دفتر نشریه مکاتباتی داشته و آنان را تهدید به شکایت کرده. نامه مذکور را سردبیر نوشته در حالی که سردبیر یعنی آقای ترقی امضاء نکرده و این امضاء مربوط به ایشان نبوده و این نامه از نظر حقوقی هم فصل الخطاب نیست. ثانیاً در متن آن آمده چون از ایشان مجوز گرفته نشده پس پاسخگو هم نیستند و این مطلب هم درست است، چون برای انتشار ویژه نامه استانی لازم نیست از نشریه مجوز بگیریم و این نشریه ارگان حزب موتلفه اسلامی و ما قبلا مسولین ارشد حزب (تدارک یک ویژه نامه استانی) را در جریان گذاشتیم و اجازه هم گرفتیم. البته کمی بالاتر اینکه به عنوان یک استان از میان استان های دیگر، اولین استانی بودیم که این سیاست حزب را موفق به اجرا شدیم. بنابراین آنهایی که این موضوع را به عنوان یک پاشنه آشیل این نشریه دنبال می کنند باید گفت که به کاهدان زده اند. اگرچه اذعان می کنیم این نا هماهنگی آنهم در این شرایط حساس زیبا نبود.
4. این روز ها از یک طرف شاهد برخی از تقدیر و تشکر ها بواسطه روشنگری در این نشریه بودیم و از سوی دیگر بعضی ها به دنبال یک برداشت انحرافی هستند. می خواهند جا بیاندازند که مطالب نشریه نوعی مخالفت با نماینده ولی فقیه و جایگاه ایشان است. نظرتان چیست؟
همان طور که شما گفتید این روز ها تلفن های بسیاری دارم مبنی بر دستمریزاد و تقدیر از اقدام خدا پسندانه و شجاعانه نشریه، دلسوزان انقلاب و نظام از مجموعه های دانشگاهی و فرهنگی و کسبه بازار و حتی از بین نمازگزاران جمعه که ضمن تقدیر و تشکر نسبت به بنده، اظهار لطف کرده اند و من تشکر می کنم از همه دوستان. اما بخش دوم، سوال شما، راستی چرا حوزه تحمل بعضی ها در نصیحت یا یک سوال و یا انتقاد، این مقدار پایین است. واقعاً نشریه چه جرمی مرتکب شده بود که این مقدار باید مورد اهانت قرار گیرد و از مدیران استان و یا سران حزب درخواست تنبیه برای بنده شود. جالب است، دیگران درباره این ساختمان سازی تخلف کرده اند و اگر کسی گفت بالای چشم این ساختمان یک جفت ابروی میله گردی است سزوار این همه کم لطفی و نامهربانی باشد.
این سخن مولا علی (ع) را نشنیده ایم که فرمودند: عزیزترین افراد و اطرافیان تو کسانی باشند که تو را نقد می کنند و اشکالات و ایرادات تو را می گویند. الحمدالله همه مدعی هستیم با نهج البلاغه آشنا هستیم. باز کنید نامه مولا علی (ع) را به مالک اشتر. ببینید چگونه اوصاف معاونان و مشاوران و کارگزاران را امام علی (ع) برشمرده. پس چه شد النصیحه لائمه المسلیمن. تازه ما اعمال امام مسلمین را نقد نکردیم. حتی عملکرد نماینده امام مسلمین را هم نقد نکردیم. فقط پیرامون اشکالات موجود در یک ساختمان مربوط به مصلی مطالبی را محترمانه مطرح کردیم.
متأسفم از اینکه این مقدار تحملشان کم است که جائز می دانند مشت خود را به صورت اینجانب بزنند. مگر مرا نمی شناختند. مگر تا دیروز مبلغ کاندیداتوری آقای قربانی در مجلس خبرگان نبودم. مگر تا دیروز از دست فتنه گران به کنار خانه ایشان پناه نبردیم. مگر دیروز نامه تقدیر و تشکر را از سوی حزب استان برای ایشان به خاطر مواضع و لایتمدارانه شان در فتنه های اخیر نفرستادیم. مگر من مسئول ستاد مردمی دکتر احمدی نژاد در استان نبودم. آیا فقط به خاطر طرح چند سوال یا پیشنهاد بایستی از مدیران حزب و مسولان امنیتی استان خواهان برکناری من از این تشکیلات شود؟ آیا به خاطر همین چند سوال بایستی آقای قربانی از ارشاد بخواهد مانع چاپ این نشریه در چاپخانه ها شود؟ آیا به خاطر همین چند سوال بایستی این مقدار یک مجموعه ارزشی مغضوب درگاه شود تا آنجا که اجازه توزیع نشریه کشوری حزب موتلفه اسلامی را هم در کنار نماز جمعه نداشته باشد؟
5. آقای کربلایی خلاصه بحث های شما در رابطه با عمارت آدینه چیست؟
اینجانب مطالبی را طرح کردم و خوب است مدیران محترم استان توضیحات لازم را به مردم بدهند. 1- چرا قبل از شروع به ساخت این عمارت، مشاوران و مجریان پروژه، اقدام به گرفتن جواز و پروانه نکردند؟ چون پس از 10 ماه خاکبرداری و هزینه اکنون کمسیون ماده 5 به این عمارت اشکال گرفته و مجوز صادر نمی کند. 2- چرا مسولین این شهر با توجه به عدم دریافت پروانه از سوی مدیر پروژه ، اجازه دادند حداقل 10 ماه فعالیت عمرانی در این زمین صورت بگیرد؟ 3- چرا سعی می کنند این بنا را به مقام معظم رهبری مربوط بدانند؟ و چرا اگر تخلفی صورت گرفته و اشکالاتی در پروانه دارد، اصرار داریم توپ را در زمین تهرانی ها بیاندازیم؟ 4- چرا باید هر سوال کننده ای اینگونه ناجوانمردانه مورد بازخواست قرار گیرد و محدود شود؟ 5- آیا لازم نبود خطا کار که همان مدیر پروژه است محدود می شد و کسی از او می خواست و سوال می کرد که چرا بدون اجازه مسولان مربوطه این چنین اقداماتی را انجام داده است؟ 6- علیرغم چنین ادعایی که چرا اول با ما در میان نگذاشتید و بعد رسانه ای کردید، اعلام می دارم اتفاقاً اسنادی دارم مبنی بر اینکه این مسائل بار ها از سوی دلسوزان و علاقه مندان نظام، کارشناسان آزاد، کارشناسان شهرداری و استانداری و خیر خواهان این استان به دست اندرکاران و مدیر پروژه گفته شده و نسبت به عواقب آن اخطار داده اند. چرا هر نوع احساس وظیفه و یا حتی امر به معروف و نهی از منکر و یا نقدی را بر نمی تابید و سریعاً با فرافکنی ها مختلف مایلید اصل موضوع را از یاد ببرید؟
موضوع دیگر اینکه آقای اشکوری در نماز جمعه 17/2/1389 در سمت خطیب جمعه و به عنوان مدیر کل اوقاف استان فرمودند این زمین (محل ساخت عمارت آدینه) وقفی است. واقعا اگر چنین است چرا قبلا انکار شده و اگر وقفی است از نظر شرعی قراردادهای پیش فروش چه حکمی پیدا می کند ؟ آیا زمین وقفی را می توان فروخت یا بایستی قرارداد اجاره تنظیم کرد آیا خریدار می داند وبه او تفهیم شده که این ملک چگونه است. همه داد ما همین بود که برای مدیران ارشد نظام در حال حاضر و برای مدیران استان در آینده مشکلی ایجاد نکنید که کسی نتواند آن را حل کند.
6. اگر در پایان مطلبی به نظرتان می رسد بفرمایید.
بسیار روشن و واضح می گویم: 1- من نه تنها مقلد که مرید رهبری و جان بر کف در خدمت اوامر ایشان هستم و بار ها ایشان فرموده اند مجموعه های مرتبط با دفتر رهبری هم می تواند نقد شوند و کارهای آنان قابل بررسی است. 2- خوب است مدیران استان به جای افتادن در این دام که مرتب نصیحت به کوتاه آمدن بنده کنند، خاطی را پیدا کرده و تنبیه کنند و بیهوده از زیر مسئولیت هایی که دارند شانه خالی نکنند. 3- مجموعه موتلفه اسلامی هرگز خود را موظف نمی داند با علما و روحانیون و خصوصاً نماینده ولی فقیه در استان مقابله کند و همواره مرید آنان بوده و اگر نقدی بر یکی از فعالیت های عمرانی ستاد نماز جمعه رشت داشت، نمی بایستی به امری غیر واقعی تعبیر شود و حتی نقد عملکرد امام جمعه یا استاندار و یا هر مدیری در استان به معنای مخالفت با نظام نیست. 4- مدعی هستم هر مکان یا ستاد و یا بنگاه یا مرکزی که به نوعی به مجموعه تحت امر دفتر نمایندگی مقام معظم رهبری در استان مربوط می شود باید از نظر مالی بسیار شفاف و روشن بوده و هیچ کار خلافی انجام نپذیرد و اگر نقدی هم شد، باید روشن و شفاف پاسخ داده شود. 5- بالاخره آقای مجرد به عوامل خود دستور مقابله با اینجانب را داده و در تاریخ جمعه 10/2/89 خیابان در کنار نماز جمعه رشت به خود اجازه دادند اینجانب و دوستانم را مورد ضرب و شتم قرار دهند و من هم طی نامه ای از آیت الله قربانی خواستم موضوع را شخصاً بررسی کنند. ایشان باید نتیجه اقدامات خود در این زمینه را برای دوستان ما و امت حزب الله شرح دهند و از مسولان استان می خواهم برای اینکه این نوع کارها باب نشود خودشان مقدمات تنبیه مسئول دفتر امام جمعه را فراهم آورند. البته عدم تسریع در پیگیری موجب شد که عده ای در نماز جمعه 17/2/89 نیز تصمیم به ضرب و شتم مجدد دوستان بگیرند که با هوشیاری ما خنثی شد. ما هم همه مطالب و خواسته های خود را از طریق قانون پیگیری خواهیم کرد و مقابله به مثل را در شرایط فعلی جایز نمی دانیم. ضمنا پیامهای زیادی دادیم و اعلان آمادگی شد تا در جلسه ای با حضور نماینده ولی فقیه در استان اینجانب و یکی از ائمه جمعه موقت و برخی مدیران استان موضوعات به شکل کامل بررسی شود و همه تمکین کنیم.
با تشکر از وقتی که به ما دادید
من هم از شما متشکرم
گفت
و گو با حسن کربلایی1
|
