سالهاست که هم زمان با ماه مبارک رمضان، نمایشگاه بین المللی قرآن توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تهران برگزار می شود که به محلی برای عرضه محصولات و دید بازدیدهای قرآنی تبدیل شده و بی شک بعد از نمایشگاه کتاب، بیشترین حجم تعداد بازدید را به خود اختصاص داده است.
حجم درخواست بازدید از این نمایشگاه در شهرستان ها آن چنان بالا است که دست اندرکاران این نمایشگاه، در سال های جاری یک هفته قبل از آغاز ماه مبارک، آن را افتتاح کردند تا شهرستانی ها نیز فرصت استفاده و بازدید از آن را داشته باشند.
هم چنین چند سالی است که به موازات برگزاری نمایشگاه بین المللی قرآن، نمایشگاه های مشابهی، البته تنها در حد نام، در مراکز استان ها برگزار می شود که استان گیلان و مرکز آن، شهر رشت نیز از این قاعده مستثنی نیست.
امسال هم این نمایشگاه از 15ماه مبارک در مجتمع فرهنگی خاتم الانبیاءِ رشت برگزار شد، که پیرامون کیفیت و نحوه برپایی آن، نکته های قابل تاملی وجود دارد، که دقت نظر بر روی آنها خالی از لطف نیست:

1- برپایی صحیح و البته با کیفیت این نمایشگاه در سطح مراکز استان ها و حتی شهرستان ها، نقش موثری در ترویج فرهنگ قرآنی دارد، اما نه هر نمایشگاهی!! این که مثلاً چند غرفه به پا کنیم و این غرفه ها را در اختیار چند موسسه قرآنی قرار دهیم که آنها هم مشغول عرضه مثلاً کتاب کودکان، CD و کارت پستال و تسبیح و عطر و... شوند، بیشتر این ذهنیت را ایجاد می کند که به دنبال رفع مسئولیت و خدای ناکرده سمبل کاری هستیم تا ترویج فرهنگ قرآنی. در نمایشگاه امسال که به نظرم از نمایشگاه سال قبل نیز ضعیف تر برگزار شد، چند غرفه مشغول فروش کتاب های مذهبی بودند و چند غرفه CD و تسبیح و گردن بند و.... عرضه می کردند و یک غرفه چادر عربی و ملی می فروخت و بعضی از غرفه ها هم چند صندلی و یک یا 2 میز را  به نمایش گذاشته بودند و این ها، همه یعنی اینکه نمایشگاه قرآنی از اولویت چندانی در ذهن تصمیم گیران ارشاد گیلان (علیهم السلام) برخوردار نیست. ـ ان شاء الله که این طور نیست. ـ

2- هم زمان با نمایشگاه قرآن که در نقطه مرکزی شهر رشت برقرار شده بود، نمایشگاه عرضه ی کالا هم در چند کیلومتری رشت برگزار شد. تنها مقایسه حجم تبلیغات و نیز شیوه و روش برگزاری این دو نمایشگاه خود نکات فراوان تاسف برانگیزی را برای هر ناظری روشن خواهد کرد.

3- باید پذیرفت ـ چه الان و چه در سالهای بعد ـ که رسم برپایی نمایشگاه قرآن، به خودی خود در ترویج فرهنگ قرآنی ـ حتی اگر به شکل یک موج کم فروغ باشد ـ موثراست. پس باید از این پتانسیل موجود، در این مسیر بهره کافی را برد.

4- شاید دوستان متصدی در قبال این اعتراض ها، عرضه بدارند که بودجه کافی در دسترس نیست، اما حتماً می توان گفت و نیز از این عزیزان در خواست نمود که می شود از برخی هزینه های جنبی ـ با عرض پوزش، گاهاً بی خود!! ـ زد و کمی به این مهم اختصاص داد.

5-حسابش را بکنید. همین حالا که شما مشغول خواندن این سطرها هستید، در همین گیلان خودمان، چندین و چند سازمان عریض و طویل، متصدی برنامه های قرآنی اند. تبلیغات اسلامی، اوقاف و امور خیریه، سازمان دارالقرآن، ارشاد، زیر مجموعه های قرآنی آموزش و پرورش و حتی سپاه و بسیج را نیز می توان به این لیست اضافه کرد. موسسات قرآنی مردمی و خصوصی، از جامعه القرآن گرفته تا اتحادیه موسسات قرآنی گیلان را هم ضمیمه این لیست کنید. به راستی هیچ ذهن خلاقی در استان یافت نمی شود که این متصدیان امور قرآنی (علیهم الرحمه و السلام) را به ضرب و زور یک نهار هم که شده، دور یک میز گرد آورده و سنگ بنای برپایی یک نمایشگاه درخور و شایسته را بنا نهد؟!

6- محل برپایی نمایشگاه، مناسب نیست.کوچک است و امکان مانور را از متصدیان می گیرد. می شود نقاط دیگر را بررسی کرد. حتی می شود، مثلاً سالن یادگار امام را برای این مهم اختصاص داد. از موسسات و نهادهای قرآنی در سطح کشور جهت عرضه محصولات و تولیدات و فعالیت هایشان دعوت کرد. تبلیغات وسیع و گسترده ای برای نمایشگاه در نظر گرفت. به فکر برپایی برنامه های جنبی بود و برنامه و طرح های فراوان دیگری را عرضه کرد تا نمایشگاه قرآنی منظم تر، زیباتر و البته با کیفیت به مراتب بالاتری برگزارشود.
نگارنده خود طرح های فراوانی جهت بهتر برگزار شدن این نمایشگاه در ذهن دارد که در صورت لزوم در اختیار متصدیان امر قرار خواهد گرفت.
امیدوارم در سالهای آینده شاهد بر پایی نمایشگاه پویایی در این زمینه باشیم.

پی نوشت:
بنده که دسترسی به دوستان متصدی برپایی نمایشگاه قرآن در استان ندارم. اگر کسی از دوستان این آشنایی را داشت - که می دانم دارند - لطفی کرده و این درد دل بنده را به سمع و نظرشان برساند!!

*
منبع: http://baraneadl.blogfa.com