|
عسل یکی از نخستین غذاهای بشراست،غذایی که قرآن مجید آن را شفا بخش دانسته وعلم پزشکی هم ثابت کرده است، این ماده طبیعی، با داشتن 15 نوع قند، خواص درمانی فراوانی دارد. سالانه 40 هزار تن عسل، در ایران تولید می شود که گیلان با تولید سالانه 4 هزارتن عسل، رتبه ی چهارم کشور را از آن خود کرده است.
عسل یکی از نخستین غذاهای بشراست،غذایی که قرآن مجید آن را شفا بخش دانسته وعلم پزشکی هم ثابت کرده است، این ماده طبیعی، با داشتن 15 نوع قند، خواص درمانی فراوانی دارد.
براساس اعلام سازمان جهاد کشاورزی گیلان، سالانه 40 هزار تن عسل، در ایران تولید می شود که گیلان با تولید سالانه 4 هزارتن عسل، رتبه ی چهارم کشور را از آن خود کرده است.
به گفته ی رییس این سازمان 4 هزار زنبوردار گیلانی، این مقدارعسل را از174 هزار کندوی عسل برداشت می کنند.
اردشیر روحی ماسوله، ارزش این مقدار عسل را 200 میلیارد ریال اعلام کرد و گفت: گیلان با داشتن 6 درصد از کندوهای کشور، در این زمینه، برسکوی هفتم ایران ایستاده است.
و اما به رغم توانمندی های گیلان در تولید عسل، این استان از داشتن صنایع بسته بندی و فرآوری عسل محروم است و عسل تولیدی زنبورداران گیلانی به صورت فله راهی بازار می شود.
کارشناس مسئول زنبورعسل و کرم ابریشم سازمان جهاد کشاورزی گیلان در گفتگو با کارشناس تفسیر صداوسیمای مرکز گیلان گفت: در حالیکه در کشورهایی چون چین، آرژانتین، سوییس، آلمان، استرالیا، نیوزیلند، برزیل و روسیه که مهم ترین کشورهای تولید کننده ی عسل در جهانند، دست کم 150فرآورده ی غذایی، از جمله شکلات عسل، عسل کریستاله، کیک عسل، ماست عسل، شیرعسل، گرده ی عسل، ژله عسل و سالاد میوه با عسل تولید می شود، عسل زنبورداران گیلانی،بدون فرآوری وبه صورت فله،راهی بازارمی شود.
هوشیار رحیمی با تاکید بر نقش قابل توجه ی صنایع بسته بندی و فرآوری عسل در تولید ارزش افزوده و ایجاد فرصت های شغلی جدید گفت:در حالیکه هر کیلو عسل فله در بازار5 هزار تومان است، ارزش این محصول در صورت بسته بندی 25 درصد و در صورت فرآوری 30 درصد افزایش می یابد.
وی معتقد است: اگر صنایع بسته بندی و فرآوری عسل در گیلان پا بگیرد، ارزش سالانه ی عسل تولیدی گیلان، از 200 میلیارد ریال فعلی، به دست کم 255 تا 260 میلیارد ریال خواهد رسید. با این ارزش افزوده ی 115میلیارد ریالی، می توان 80 هزار و500 کندو به کندوهای گیلان افزود و هزار و 150 نفر را به جرگه ی زنبورداران گیلانی وارد کرد.
این مقام مسئول در ادامه با اشاره به مزیت شغل افزایی ایجاد صنایع تبدیلی عسل در گیلان گفت: اگر فقط نیمی از عسل تولیدی گیلان فرآوری شود، دست کم برای200 نفر، به صورت مستقیم و برای 600 نفر به صورت غیر مستقیم، شغل ایجاد می شود. این رقم در صورت ایجاد صنایع بسته بندی 600 شغل مستقیم و حدود هزار و 800 شغل غیرمستقیم خواهد بود.
کارشناس مسئول زنبورعسل و کرم ابریشم سازمان جهاد کشاورزی گیلان در ادامه با اشاره به فواید دیگر ایجاد صنایع بسته بندی و فرآوری عسل گفت:ایجاد و گسترش این دست از صنایع، با مشتری پسند کردن محصول، بر مقدار مصرف می افزاید و در دراز مدت، باعث افزایش تولید و نیز افزایش درآمد عمومی استان خواهد شد.
از سوی دیگر، صنایع تبدیلی عسل، محصولی سالم و مطمئن را در اختیار مصرف کننده قرار می دهد و از امکان سو استفاده ی برخی سودجویان که عسل نامرغوب وغیربهداشتی را به مردم عرضه می کنند می کاهد.
وی پیش بینی کرد:در صورت ایجاد صنایع تبدیلی، مصرف سرانه ی عسل در گیلان افزایش می یابد.
سرانه ی مصرف عسل در کشورهای مهم تولید کننده، یک کیلو و 200 گرم و در گیلان 430 گرم است.
و اما بررسی ها نشان می دهد، حمایت ناکافی بانک ها از سرمایه گذاران بخش خصوصی برای ایجاد صنایع تبدیلی، نبود بازار مطمئن، برای محصولات فرآوری شده و در نهایت مقطعی بودن فعالیت صنایع تبدیلی عسل، سه مشکل مهمی است که فراروی مقوله ی ایجاد صنایع بسته بندی و فرآوری عسل در گیلان قرار دارد.
مرداویج دیلمی، سرمایه گذاری که قصد دارد یک کارخانه ی بسته بندی عسل درسیاهکل احداث کند درگفتگوبا کارشناس تفسیر صداوسیمای مرکز گیلان گفت:"زمان بر" بودن فرآیند اعطای تسهیلات بانکی و سخت گیری بانک ها در دادن وام، به ویژه، گرفتن وثیقه های سنگین، ازمشکلات متقاضیان ایجاد صنایع تبدیلی عسل است، گذشته ازاین، اگرمشکل سخت گیری بانک ها را در دادن وام نادیده بگیریم، زیاد بودن سود بانکی، مشکل دیگری است که متقاضیان با آن روبرواند.
وی می گوید: گرفتن تسهیلات بانکی، با سود 14 درصد، برای سرمایه گذاری که به سرمایه در گردش فراوان اما ارزان قیمت نیاز دارد، به صرفه نیست.
این متقاضی ایجاد کارخانه ی بسته بندی عسل در ادامه گفت:مقطعی بودن فعالیت کارخانه های بسته بندی عسل هم مشکل دیگری است که از صرفه اقتصادی ایجاد این کارخانه ها می کاهد ، چرا که کارخانه های بسته بندی عسل فقط 6 ماه ازسال می توانند فعالیت کنند و در بقیه ی ماه ها به علت نبود عسل به ناچار باید تعطیل شوند.
عباد عبادیان یکی از زنبورداران تالشی هم که 400 کندو دارد و سالانه، بیش از ده تن عسل تولید می کند در گفتگو با خبرنگارما گفت: اگربانک ها آسان تر وام می دادند و نرخ سود بانکی هم کمتربود، می توانستم، دست کم برای عسل تولیدی ام، واحد بسته بندی ایجاد کنم و آن را به صورت فله و با قیمت کم نفروشم.وی گفت:با این کار، هم به درآمدم افزوده می شد و هم می توانستم چند فرصت شغلی ایجاد کنم.
و اما معاون بهبود تولیدات دامی سازمان جهاد کشاورزی گیلان در گفتگو با کارشناس تفسیر صداوسیمای مرکز گیلان خبرنگار ما مشکلات موجود در زمینه ی ایجاد صنایع تبدیلی عسل را پذیرفت، اما گفت: ناکافی بودن حمایت بانک ها و زیاد بودن نرخ سود بانکی، مهم ترین مشکل موجود در این زمینه است.
مجید غلامی می گوید:"زمان بر" بودن فرآیند پرداخت وام باعث شده است، زنبورداران گیلانی، اگرهمه ی شرایط فراهم باشد به طورمیانگین 2 سال، برای گرفتن وام بانکی وقت بگذارند و پس ازگذشت این زمان هم باید بتوانند وثیقه های سنگینی را که بانک ها مطالبه می کنند، تامین کنند تا وام به آنان پرداخت شود.
وی درادامه با اشاره به اینکه نرخ سود وام هایی که بانک ها به زنبورداران پرداخت می کنند،زیاد است گفت: این نرخ درزمان عقد قرارداد 14درصد است، اما در بازپرداخت، سود محاسباتی برای سرمایه گذاران، درعمل، بالاتر از رقم قرارداد است و گاه تا 18 درصد هم می رسد.
این مقام مسئول عملکرد مالی سرمایه گذاران گیلانی در زمینه ی صنعت دامپروری را گواه گفته هایش دانست.
معاون بهبود تولیدات دامی سازمان جهاد کشاورزی گیلان، درادامه با تایید مشکل نبود بازار مصرف مطمئن، برای محصولات فرآوری شده ی عسل گفت: به علت ناآشنایی مردم با محصولات جدیدی که با عسل ساخته می شود، ممکن است بازاریابی این محصولات دست کم، در کوتاه و میان مدت، با مشکلات جدی روبرو شود،از این رو سرمایه گذاران رغبت نمی کنند، به فعالیتی که بازارش مطمئن نیست، وارد شوند.
مجید غلامی همچنین درخصوص مشکل مقطعی بودن فعالیت کارخانه های بسته بندی و فرآوری عسل گفت:این مشکل را می توان با چند منظوره کردن واحدهای تولیدی حل کرد.
وی افزود: صنایع تبدیلی عسل می توانند درصورت گرفتن مجوز، درفصول بیکاری به مربا سازی وشکلات سازی بدل شوند.
به نظرمی رسد، برای استفاده ی بهتر از توانمندی قابل اعتنای گیلان د رتولید عسل، راهی جز تقویت فرآیند ایجاد صنایع تبدیلی عسل نیست. راهکاری که نه تنها با بهبود بازارعسل و مشتری پسند کردن محصولات تولیدی این فرآورده طبیعی، امکان بیشترشدن تولید را فراهم می کند، بلکه محصولاتی سالم وبهداشتی را در اختیارمردم قرارمی دهد و بر توان شغل افزایی استان هم می افزاید.
البته رفع مشکلات پیش روی ایجاد صنایع تبدیلی عسل، به ویژه در زمینه ی حمایت ناکافی بانک ها ضروری به نظر می رسد. کاری که اگرچه حل آن بیشترجنبه ی ملی دارد، اما می توان با رای زنی های استانی حل آن را شتاب داد.
|
