|
چه کسی باور می کند که شورش چند صد نفری در جنگل منجر به پیروزی بر سپاه حاکم شود؟ یا چند صد نفر از ایلات بتوانند قوای انگلیسی را در بخشی از ایران متوقف کنند؟ یا چند نفر مسلح با گرفتن یک پاسگاه در یک شهرستان بتوانند با رژیم مستقر در بیافتند؟
سایت وابسته به یکی از بازیگران فتنه، قیام سردار جنگل و دیگر مبارزات ملت ایران در مناطق مختلف با رژیم استعماری انگلیس را رفتار «دن کیشوت وار» و «خودکشی دسته جمعی» خواند!
«کلمه که توسط موسوی و برخی عناصر همراه وی مدیریت می شود، با مرور تاریخ ایران، قیام های انجام گرفته را «خودکشی دسته جمعی و غیرعقلانی توصیف کرد و نوشت: چه کسی باور می کند که شورش چند صد نفری در جنگل منجر به پیروزی بر سپاه حاکم شود؟ یا چند صد نفر از ایلات بتوانند قوای انگلیسی را در بخشی از ایران متوقف کنند؟ یا چند نفر مسلح با گرفتن یک پاسگاه در یک شهرستان بتوانند با رژیم مستقر در بیافتند؟ پس چرا به این خودکشی دسته جمعی اقدام می کنند؟ این عمل عقلانی است؟
کلمه همچنین قیام های ضد استعماری مذکور را قیام های کم حاصل یا بی حاصل خواند و نوشت: کسانی بودند که دن کیشوت وار تسلیم نمی شدند اما حاصلی هم به کف نمی آمد و در عوض تاریخ دچار تراکم قهرمان شد.
این اهانت به مبارزات تاریخی ملت ایران - که با انباشت تجربه و شجاعت و غیرت، منجر به پیروزی انقلاب اسلامی شد - در حالی است که بازیگران سرگردان فتنه در سالگرد انتخابات ریاست جمهوری ابتدا خواستار راهپیمایی شده و سپس با آگاهی از ریزش نیروها، اقدام به لغو آن کردند و مدعی شدند به خاطر عقلانیت و پرهیز از خشونت دست به این کار زده اند.
تخطئه مبارزات ضد استعماری و ضد انگلیسی ملت ایران با الفاظی نظیر «رفتار دن کیشوت وار، و خودکشی دسته جمعی و غیرعقلانی» از آن جهت مضحک است که تعابیر به کار رفته در سایت وابسته به موسوی دقیقا درباره عملکرد کور، حماقت آلود و دن کیشوت وار جریان فتنه سبز تطابق دارد و جناب دن کیشوت به خیال اینکه عقب نشینی و سردرگمی خود را توجیه کند، ترجیح داده تاریخ مبارزات آگاهانه و ثمربخش ملت ایران با استعمار و استبداد را هجو کند که این هم نسخه جدید قهرمان خیالی و دن کیشوت فتنه سبز است که معرکه گیری را با توهم نسبت به موقعیت خود، باورهای ملت و جایگاه مستحکم جمهوری اسلامی آغاز کرد.
گفته می شود - و گزارش های رسانه ای هم این گفته را تایید می کند - که سران فتنه به خاطر بی کفایتی های 6-5 ماه اخیر خود مورد اعتراض شدید محافل ضد انقلاب قرار گرفته اند یک سایت ضد انقلابی (خودنویس) که مدیر آن موسوی و کروبی را 10 سال بعد و پس از سیصدمین جلسه به کاریکاتورکشیده، در این زمینه نوشت: در حال حاضر تنها کاری که از آقای موسوی برمی آید این است که بیانیه صادر کند و به دید و بازدید برود. آقای موسوی و همراهان هیچ راه حل عملی برای برون رفت از بحران فعلی ارائه نمی دهند چون کاری از دستشان ساخته نیست.
جمهوری اسلامی اگر اوضاع وخیم تر می شد می توانست موسوی را دستگیر و حتی اعدام نیز بنماید. موسوی به خوبی فهمید در کجای کار ایستاده است و خیلی محترمانه کنار کشید ولی به ظاهر خودش را با بیانیه ها و دیدارها در صحنه نگه داشت تا لااقل از اعتبار نیافتد. کمی بردبار باشیم و اجازه دهیم زمان به پیش برود. خواهیم دید با گذشت زمان روشنفکران و مفسران که تا دیروز موسوی را قبله آمال خود و بهترین فرد برای رهبری جنبش سبز می دانستند زبان به انتقاد خواهند گشود. اتفاقا این روزها نشانه هایی از این موج انتقاد را در رسانه ها می توانید مشاهده کنید که آرام آرام عملکرد موسوی را به زیر سوال می برند.
سایت گذار وابسته به خانه آزادی در آمریکا هم، جنبش سبز را فاقد پویایی خواند و تاکید کرد: جنبش اکنون در حال جدال با خاموشی است، نخستین نشانه خاموشی، در اوایل پاییز گذشته به هنگام بازگشایی مدارس و دانشگاه ها بود که تظاهرات خیابانی به طور ناگهانی فروکش کرد و سبب نگرانی و دلسردی شد. ماجرای روز عاشورا (6 دی) برای مقابله با این رکود بود اما دومین مهار از سوی اصلاح طلبان در روز 22 بهمن زده شد و فرصت تاریخی با یاس و ناامیدی از کف رفت. افت مبارزات خیابانی پس از این روز و لغو راهپیمایی 22 خرداد از سوی موسوی و کروبی، روشن کرد که نباید به امید اصلاح طلبان و راهبردهایشان ماند و از سوی دیگر، آشکار کرد در شرایط فعلی راهپیمایی خیابانی با وقفه های طولانی و شبکه ها و سازماندهی و تاکتیک و راهبردهای ناکارآمد و نامشخص، کارایی ندارد.
سایت ضد انقلابی ایران گلوبال هم زمینگیری موسوی و کروبی را به چالش کشید و نوشت: به جای ناراحتی از یک کاریکاتور که از سر هراس و دلهره نسبت به آینده جنبش ترسیم شده و سانسور آن در رسانه های خود، باید جواب داد که آیا همین رفتارها، تکرار گذشته و نقطه ضعف جنبش نیست و باعث نمی شود جنبش به خطاهایی چون «قاطر تروا» گردد؟ آیا ما در حال تکرار خطاهای تراژیک گذشته نیستیم؟ آیا نباید همین جا مکث کنیم و بپرسیم داری چه کار می کنی؟ چرا عصبانی هستی و تحمل نقد را نداری؟
منبع: کیهان
|
