|
کارشناس ارشد اداره کل حفاظت محیط زیست گیلان گفت: حواصیل شب، پرنده نسبتاً کوچک و مهاجر تالابهای گیلان در خطر انقراض بوده و به تازگی در موارد اندکی دیده شده است.
کارشناس ارشد اداره کل حفاظت محیط زیست گیلان گفت: حواصیل شب، پرنده نسبتاً کوچک و مهاجر تالابهای گیلان در خطر انقراض بوده و به تازگی در موارد اندکی دیده شده است.
عباس عاشوری با معرفی حواصیل شب به عنوان یکی از پرندگان مهاجر به تالابهای گیلان گفت: حواصیل شب با نام محلی شالباغ یا واکا است که از مشخصات ظاهری آن میتوان به طول 58 تا65 سانتیمتری آن اشاره کرد. وی ادامه داد: حواصیل نسبتاً کوچک، بدنی سیاه و سفید و پاهای کوتاهی دارد و در پرنده بالغ سر، پس سر و پشت بدن به رنگ سیاه، پهنای بال خاکستری، گونهها و سطح شکمی سفید است. کارشناس ارشد اداره کل حفاظت محیط زیست گیلان گفت: منقار حواصیل کلفت به رنگ سیاه، چشمها به رنگ قرمز و پاها زرد مایل به گوشتی است. عاشوری با بیان اینکه عموماً دو پر سیاه از پس سر حواصیل آویزان است، افزود: نابالغها قهوهای پر رنگ با خالهای مشخص نخودی و منقار ضخیم به رنگ زرد مایل به نارنجی هستند. به گفته وی حواصیل شب از بوتیمار به واسطه اندازه کوچکتر، گردن کوتاهتر، پرواز سریعتر و خالهای روشن بر پشت آن مشخص میشود. عاشوری ادامه داد: این پرنده در حال استراحت و در پرواز بدنش قوز کرده، سر و گردنش را به داخل بدن جمع میکند و در طول روز معمولاً روی درختان به صورت گروهی در حال استراحت دیده میشوند و در صبح زود، غروب و در شب تغذیه میکنند و صدای پرنده در شب هنگام پرواز به صورت «کوارک» شنیده میشود. وی با اشاره به وضعیت گونه حواصیل شب خاطرنشان کرد: این پرنده از پرندگان حمایت شده ایران و شکار آن ممنوع است. وی درباره زیستگاه و محلهای مشاهده حواصیل در گیلان اظهار داشت: این پرنده مهاجر و در حال انقراض بیشتر در تالابها، باتلاقها، رودخانهها، شالیزارها، آببندانها و استخرها دیده میشود. به گفته عاشوری، هر ساله روی درختان در مناطق قلمگوده انزلی، آببندان کرفستان رودسر، تالاب کیاکلایه لنگرود، آببندانهای ملاسرای فومن، آلالان اسالم و تالاب استیل آستارا در کلونی همراه با دیگر گونهها جوجه آوری میکند. کارشناس ارشد اداره کل حفاظت محیط زیست گیلان زمان حضور حواصیل شب را در گیلان در همه فصلها بیان کرد. وی به گونه حواصیل زرد نیز اشاره و خاطرنشان کرد: این پرنده 43 تا 48 سانتیمتر طول دارد و حواصیل کوچکی است که در فصل جوجهآوری به رنگ نخودی کمرنگ، بالهای سفید رنگ، منقار دراز آبی رنگ با نوک سیاه، پاهای صورتی، کاکلهای دراز و آویخته به رنگ طلایی مایل به سفید دیده میشود. عاشوری ادامه داد: بالغها و نابالغها از اواخر تابستان بدن آنها به رنگ قهوهای مایل به خاکستری، بالهای سفید، منقار به رنگ تقریباً سبز با توک سیاه و پاها نارنجی مایل به سبز میشود. وی اظهار داشت: در پرواز از «اگرت کوچک» و «گاو چرانک» به واسطه رنگ پشت بدن در تضاد با بالهای سفید و پرواز سریعتر مشخص میشود. کارشناس ارشد اداره کل حفاظت محیط زیست گیلان گفت: در حالت نشسته از روی اندازه بدن، رنگ پا و منقار از گونههای مذکور به راحتی قابل تشخیص است و عموماً تنها دیده میشوند اما هر چه زمان مهاجرت نزدیکتر میشود در دستههای بزرگتر دیده میشوند. عاشوری وضعیت این گونه را از پرندگان حمایت شده ایران و شکار ممنوع دانست و خاطرنشان کرد: این پرنده در تالابها، باتلاقها، رودخانهها، آببندانها و استخرها دیده میشود. به گفته وی حواصیل در طول روز در بیشتر تالابهای استان روی گیاهان آبزی به ویژه گیاهان شناور در حال تغذیه دیده میشود. کارشناس ارشد اداره کل حفاظت محیط زیست گیلان گفت: در استان هر ساله بر روی درختان در قلمگوده، استیل آستارا، آلالان اسالم، آببندان کرفستان رودسر و تالاب کیاکلایه لنگرود همراه دیگر حواصیلها جوجهآوری میکند. وی زمان مهاجرت این گونه از پرنده را اوایل اردیبهشت برای جوجهآوری در تالابهای استان و در فصلهای بهار و تابستان بیان کرد و اظهار داشت: این پرنده در زمستان و دیگر فصلها به تعداد اندک دیده شده است.
|